|
Zuid Veluwe Tocht 28 februari 2009 |
|
|

Zoals afgesproken was de deal gemaakt om met z'n vieren; Aart, Frank,
Theo en ondergetekende naar Ochten te gaan om de Zuid Veluweroute (100
km) te rijden.
Meerdere liefhebbers waren er niet, dus zo gezegd zo
gedaan. Om 07.30 uur allemaal present op de parkeerplaats van Harga en met twee
auto's op pad gegaan, uiteraard na een gezellig goedemorgen praatje
aldaar.
De rit er naar toe verliep zonder problemen. Bij de afslag van de
rijksweg bij Ochten werden de auto's via bordjes naar de parkeerplaats
gedirigeerd. Dus dat beloofde veel goeds zoals dat georganiseerd was.
Aldaar aangekomen kwamen we er snel achter dat we niet alleen waren,
het was een gezellige drukte. Na de wagens te hebben weggezet, fietsen
van de auto te hebben gepakt en alles nog even gechecked te hebben
volgde de inschrijving. Kopje koffie, babbeltje en hup op de fiets!
Het weer was niet zoals de weermannen hadden afgesproken, want onze
Beer (Frank) had nog lopen te twijfelen om een korte broek aan te
trekken. Hij had mij haast in die keuze meegetrokken. Ben ik blij dat
ik niet geluisterd heb!!!
Eenmaal op weg zagen we dat ook hier weer alles netjes uitgepijld was. Klasse! Pluim voor de wielervereniging 't Versnellertje!
Reden allemaal een leuk tempo op vlakke wegen en paden en sloten ons
aan bij verschillende groepen. Telkens een snellere groep opzoekend. Aart en Frank voorop, Theo en ik er achteraan. Toen ik Theo vroeg hoe
hard wij nu eigenlijk reden, oh 39 km/pu. Zo soepel verliep de rit. Natuurlijk wilden wij ook Aart en Frank even onze achterwielen laten zien en wij voorop in een tempo van ca. 32 km.
Na de eerste vijfig kilometer volgde de eerste stempelpost. Even tijd
voor een drankje en een hapje bij de fiets en hup er weer vandoor!
Dat was het moment dat je toch wel merkt dat Aart, Frank en Theo de
betere fietsers zijn. Tjonge tjonge en maar doorrijden in een tempo dat
mijn tanden steeds korter worden van het bijten erop! De paden en wegen waren nat en onder de modder van de tractoren dus het leek wel een veldtocht. Ja hoor de heuvels kwamen er ook, voor mij waren dat bergen.
Kon Aart, Frank en Theo moeilijk bijhouden en moest mij toch elke keer
weer verontschuldigen voor het oponthoud wat ik veroorzaakte maar de
gedachte van de jongens samen uit samen thuis kwam hier dus ook weer
naar voren. Kwamen weer een heuvel (berg) tegen en zag ze weer weggaan 20 meter
voor de top moest ik zelfs even afstappen omdat ik dacht dat er
zogenaamd iets met mijn fiets was, maar de beloning was er om heuvel af
te gaan.
10 Km voor het einde bij de spoorrails kreeg ik een lekke voorband (hoi
hoi kleine pauze) riep nog naar de jongens, maar die hoorde het niet,
en zoals altijd kwam Frank weer terugrijden om mij op te halen. Dit
keer niet vanwege de snelheid maar vanwege materiaalpech. Even later
stonden Aart en Theo er ook bij om te kijken hoe Frank behendig de
wisseling deed. Ik mocht niks doen, ja de band oppompen met een CO2
patroon enkele minuten later gingen wij weer op pad om de resterende
kilometers uit de rijden met een cooling down.
Reden de parkeerplaats weer op, fietsen op de auto gezet, keken elkaar
aan en moesten allemaal wel lachen want wat zagen we eruit! Onder de
modder en viezigheid. Na ons een beetje te hebben opgeknapt zijn wij
naar binnen gegaan voor een lekkere kop koffie en een fietspraatje over
de tocht die toch wel zwaar was door de koude en nattigheid.
Aart, Frank en Theo bedankt voor de gezelligheid! Nu maar hopen op een grotere groep de volgende keer.
Jammer dat ik niet bij de openingsrit kan zijn want mijn dochter Chanel wordt dan 9 jaar!
Sake
|