|
Zondag A-ploeg 21 februari 2010 |
|
|
Eindelijk weer eens op de fiets. De buienradar leek mij ongelijk te geven. Half twee op zondagmiddag 21 februari was het temperatuurtje inderdaad boven het vriespunt (plus 3) maar hoe zou het gaan met de verwachte regen?
Ging er wederom met dank aan de extreme winter van 2009-2010 een trainingsmogelijkheid naar de Filistijnen of was het mijn eigen slappe houding die in de weg zou zitten. Gelukkig was er de afspraak met Peter waar ik niet onderuit kon, dreigende regen of niet.
De oude race Peugeot van Henk de Guzman moest er weer aan geloven. Twee weken geleden nog schoof dit karretje zijdelings over de weg om een botsing met een malloot te ontwijken (Ton was minder gelukkig). Ditmaal gingen we gewoon kilometers draaien en de bui zouden we dan maar trotseren. Overigens maakt een gebrekkig schakelmechanisme (nog zo’n vier versnellingen zijn bruikbaar) dat het welverdiende pensioen van deze topfiets uit de Peugeotstal (van 25 jr. geleden) naar mijn gevoel nakende is.
Vol goede moed vertrokken Peter en ik van Hargasport waar zich verder geen fietsers meldden. In een poging om te anticiperen op de komende buien vanuit het zuid-westen gingen we richting zuid-oost. Dat had tevens als voordeel dat we de eerste helft wind tegen hadden en op de terugweg (eventueel met regen) ons gesteund zouden voelen door het briesje in de rug. En sommige maar denken dat toerfietsers zo maar in het wilde weg rijden.
Beneluxtunnel, Rhoon, Barendrecht, Heinenoordtunnel, Puttershoek, Gravendeel en daarna weer terug. Richting huis ging het ter hoogte van Rhoon een beetje te druppelen en bij Pernis te hozen. In de Beneluxtunnel was het gelukkig weer even droog maar de laatste kilometers was het nat, vies en koud. Met een afstand van 83 km met een gemiddelde van 29,5 lijken we de barre winter redelijk te hebben doorstaan. Dat we een kleine 10 km in de regen mochten rijden; dat konden we wel hebben. Allang blij dat we na al die maanden eindelijk weer eens buiten konden (durfden) rijden.
Wat minder leuk was dat het 10 minuten duurde voordat m‘n tenen waren ontdooid. Tijdens het fietsen gevoelloos, gingen zij tijdens de warme douche behoorlijk zeer doen. Een ervaring die ik in die mate nog niet had meegemaakt. Laat ik dat maar als laatste stuipstrekking van deze winter bestempelen; het voorjaar is nagenoeg begonnen en mijn zomerfiets wil van stal. Joepie!!!
Leo
|
Ritverslagen 
