|
Zondag A-ploeg 11 december 2011 |
|
|
Ton, Peter, Mario en ik vertrokken een paar minuten na negenen bij een
temperatuur van een graad of drie (dus goed ingepakt) van het
parkeerterrein van TCRijnmond met als “bestemming” ritje Kijkduin.
In Delft werd Mario getrakteerd op een lekke achterband die eendrachtig
werd vervangen. Even na Schipluiden gaf Mario aan liever af te haken.
Niet fit, te lang niet gefietst in combinatie met een niet al te harde
achterband braken hem op. Hij koos er voor verder in zijn eentje te
rijden. Ton gaf ‘m nog een binnenbandje mee voor onderweg en met gepaste
weemoed scheidden zich onze wegen.
Met Peter als oppersleurder stoomden
we met z’n drieën in gepaste ZAP-snelheid op naar de Hoek, waarna we
mochten genieten van een strak windje in de rug helemaal tot aan
Kijkduin. Toen was het weer uit met de pret en na een kort aangenaam
verpozen met een banaan (en het checken van onze clubtenue’s, waarbij
het maken van een foto mislukte omdat een daartoe aangeschoten wandelaar
resoluut weigerde), reden we door een dikke winterwind (voor details
moet je bij Ton zijn) terug naar Schipluiden. In totaal 75 km, pakweg 30
km per uur.
Gestimuleerd door onze wetenschapper Wilco waagde ik mij ook aan een
experiment waarvan ik de uitkomsten graag met u wil delen. In de voor
mijn doen best wel prijzige winterschoen (Shimano SH-RW80) trok ik in mijn
linkervoet en plastic zakje over mijn sok. In mijn rechterschoen liet ik
een dergelijk zakje achterwege. Bij thuiskomst deed mijn rechtervoet
er 5 minuten langer over om te ontdooien dan de linkervoet. Nu ook
wetenschappelijk bewezen (Aart fietst al jaren met plastic zakjes): een
plastic boterhammenzakje helpt! Een advies dat u mogelijk deze winter
nog van pas kan komen.
Leo B
|