|
Vuursche Vallei Tocht 12 juli 2008 |
|
|
Zaterdag rond 5 uur in de ochtend werd ik gewekt door regen en hagelstenen op het dak. Maar net gedaan of ik het niet hoorde en me maar weer omgedraaid om nog even te slapen.
6 uur de wekker liep af. Keek verschrikt naar buiten, het leek wel of het oorkaan seizoen geopend was. Vol goede moed naar beneden. Afspraak stond dus niet zeuren. Eerst nog
even de hond uitgelaten die dacht ook al of ik niet goed bij me hoofd
was om met dit weer naar buiten te gaan.
10 voor 7 de telefoon. Ik blij, dat zal Aart wel zijn die zal het wel
geen weer vinden voor z'n witte Pinarello fiets, jammer het was een collega of
we nog gingen. Natuurlijk zei ik want Aart had immers nog niet gebeld.
En ja hoor precies op tijd Aart voor de deur nou is die s'morgens toch
al niet op z'n best maar met dit weer zag hij het eigenlijk helemaal
niet zitten. De hele weg geprobeerd om de moed en de moraal er in te
houden. Viel niet mee, zelfs kachel en de ruitenwissers hadden het
moeilijk.
Ter plaatse overwogen gaan we koffie drinken en keren we om, of
starten, de meerderheid was voor starten het was inmiddels ook al wat
droger geworden.
Gestart met de regen jassen aan deze na een paar km maar uitgedaan we
kregen last van warmte stuwing en we waren optimistisch over het weer
geworden.
De weg ging de eerste 30 km door de polder vol in de wind (Kracht 5)
richting het paleis van BEA, eindelijk kregen we wat beschutting. Aart
in de problemen lekke band precies in een stortbui weer in een dip
niet de juiste fietspomp om z'n band op de juiste druk te krijgen. Dan
maar door de Bossen met een wat zachtere band, inmiddels zagen we er
uit als echte mountain bikers. Weer een vorm van stress bij Aart een
schurend geluid aan de Pinarello de rem en het wiel stonden niet goed.
Gelukkig na een km of 60 een stop, daar maar geen gebruik van gemaakt. We waren te nat en te koud we hadden zelfs koude tenen en we hadden
ons nog wel ingespoten met een warmhoudmiddel.
Gelukkig klaarde het weer wat op, behalve dat het spatwater ons bleef
tarten, en weer zie ik Aart in paniek naar z'n fiets kijken weer
piepende geluiden, te zuinig geweest met de smeerolie.
Bij de volgende stop maar even wat gegeten en gedronken en gelukkig een
goede fietspomp. Na de stop met de harde band ging het tempo behoorlijk
de lucht in je zag het zelfvertrouwen weer toe nemen. Zo zie je maar
blijven lachen en de moed er in houden dan komt het wel weer goed.
We hebben ondanks het weer het beste er van gemaakt de thuiswacht had
de hele dag geen regen meer gezien, dus het is niet altijd beter wat je
ver haalt.
FRANK
|
Ritverslagen 
