|
Jan Janssen Classic 21 juni 2008 |
|
|
21 juni, de dag dat Oranje in de kwartfinale het Rusland van Guus zou gaan verslaan... 21 juni is ook de dag van de Jan Janssen Classic.
Deze zou gereden worden door Frank, Jan de Kok, Aart en Theo. Koos P
zou ook meegaan, maar na een kwartiertje wachten op de parkeerplaats
nog steeds geen spoor van Koos... dan maar zonder Koos. Rond negen uur
vertrokken we vanuit Wageningen voor mijn eerste maar zeker niet
laatste Jan Janssen Classic. Met nog 5496 anderen werden we door
Gelderland gestuurd over voor mij bekende wegen en bulten, maar ook wat
minder bekende en zelfs onbekende wegen en puisten.
Na 10 km begon het
al, de eerste keer omhoog. Het voelde goed en het bleef goed voelen. Nu
had ik de dag ervoor dan ook geen fles Rose naar binnen
gewerkt.....Aart ging, mede dankzij de alpentraining als een raket, Jan
reed heerlijk mee en met mij ging het prima. Alleen Frank.....Frank had
het moeilijk, zeer moeilijk zelfs (zie foto). De eerste uren waren
puffen en steunen voor de Beer uit Vlaardingen (Steunbeer??). Maar de
moraal bleef goed.
De rit was goed uitgepijld en de verzorging onderweg
prima. En natuurlijk werd de Posbank weer opgezocht. Deze ging nu super. Drie
keer omhoog en geen problemen. Aart reed als een beest (achter de
meiden aan), Jan ging geweldig en ik bleef gewoon doorgaan, het debacle
van de Toer de Force was inmiddels wel rechtgezet. Het eerste en
eigenlijk enige probleempje was de voor mij onbekende Spaghetti-slinger
(voor insiders: de Italiaanse weg). Ik had hier wel het nodige over
gehoord, maar nog niet zelf beleefd. De klinkertjes doemen op en de
Beer vertelde dat dit de Italiaanse weg is. Okee, dacht ik naar voren
kijkend, valt wel mee....Totdat ik naar rechts keek en zag de weg na
een haarspeld verder omhoog ging. Viel een beetje tegen, foute
inschatting. Maar toch goed boven gekomen. Het was ook aldaar dat de
Beer zijn krachten weer had hervonden: de diesel was eindelijk op gang
gekomen en niet meer te stoppen.
De rest van de rit bleef goed gaan, alleen zat ik af en toe wel op m'n
tellertje te kijken of het nog ver was....Een kleine 1500 hoogtemeters
gaat je echt niet in de kouwe kleren zitten. De borden Wageningen
werden zichtbaar en tijdens een stukje "rustiger aan doen" samen met
Jan naar de finish gereden waar we opgewacht werden door Aart en Frank,
die een paar minuutjes eerder waren gearriveerd. Toch weer een kleine
160 op de teller met een gemiddelde van 27,3 km/uur...niet slecht voor
een amateurtje toch? En nu maar afwachten wat Oranje gaat doen......
|
Aart in topvorm... |
 |
Frank die er niet goed bijzit. Zijn helm en blik ook niet... |
 |
Theo still going strong... |
 |
Jan vandaag de Nestor van de club... |
Theo de Ligt
|
Ritverslagen 
