|
Herfstavondfietsen 15 oktober 2009 |
|
|
Donderdag de 15e, helemaal geinspireerd door de verhalen van Aart en
Frank en Sake hier op de site (die waren een woensdagmiddag wezen
toeren met prachtig fietsweer), bij thuiskomst de fiets gepakt en, na
wat eten natuurlijk, er een rondje Herfstavondfietsen tegenaan gegooid
Sparta, Kralingse Bos, Brienenoord en De Kuip. Op weg naar Excelsior en
de Maasoever, dacht ik, wach' effe, er is nog een voetbalcluppie. Even
naar FC Dordrecht dan, waarom niet?!
Was wel mooi langs de snelweg A-zoveel, voorbijsuizende autos, die lichten, snel asfaltpad, goeie benen...
In Dordrecht zelf zijn ze net als de Hudsonstraat in Rotterdam de
fietspaden helemaal aan het opknappen, dus het stuk naar de club door
de stad heen ging sneller dan ik gewend was. Ik ken er nog een trainer
en een eerste elftal speler. Daar hebben we nog mee op het pleintje
gespeeld. Aardige gozer, Nederlander van Portugees/Kaapverdiaanse
komaf, bijgenaamd 'De Kont', geweldige voetballer met een verschroeiend
hard schot in de benen. Dat heb ik wel geweten als keeper, sta je daar
tussen de palen met je goeie gedrag en je dure voetbalhandschoenen. Die
zien er iets anders uit dan rennershandschoentjes, en bij Bob v/d
Heijden hadden ze toch echt gezegd dat die versteviging in de vingers
ervoor zorgde dat je vingers niet zouden dubbelklappen. Maar dan staat
Guy Ramos dus voor je. En legt aan. En vuurt een kanonskogel af, net
binnen bereik, kun je hebben. Dacht je.
Apetrots waren we, de jongens van het pleintjesvoetbal en ik, toen we
Guy de winnende goal van afstand zagen scoren op TV in een van de
nacompetitiewedstrijden van afgelopen seizoen. Hopelijk gaat 'ie dat
herhalen morgen tegen Ajax voor de KNVB-beker (te zien op RTL7).
Glory days. Licht euforisch de knuisten laag in de beugels gepakt, en
de hele terugweg naar Rotterdam diep gezeten. Het buikje is al aardig
weg aan het gaan.
Een voortsnellende haas bracht mij terug op aarde, want met het
grootste gemak sprong die voorbij en bleef vooruit in de berm rennen.
Goed kunnen keren en wenden is een kwaliteit in het voetbal, hazen
nemen moeiteloos een plotselinge haakse bocht, dus afstand gehouden.
De Brienenoord terug is de klim lastiger, maar de afdaling lekkerder.
Die van dat klaverblad vind ik rot dalen, die is niet goed uitgelijnd.
Kan ook aan mij liggen. Maar richting Brainpark eens even goed al het
gewicht naar beneden gesmeten en thuis op de teller stond een maximum
van 47,2 KmpU. Kom heren, wie biedt er meer?!
Bijna 90 Km en ruim drie uur, dat was een gave avondrit.
Evert
|
Ritverslagen 
