Marien deelt de groepen in, en ik kom in een groep met Aart, Rob, Bob, 2*Vincent, Ton, GerardV, Ton, Luuk, dat een rondje Putten linksom rijdt, met vanaf Geervliet, mooie lange rechte stukken.

In deze groep worden geen meningen uitgewisseld over de mooie natuur onderweg.
Het gaat vooral om die ene vraag: hebben we wel hard genoeg gereden?
Zijn we echt snel, of noemen we ons alleen maar snel?

Zo herinner ik me van vanavond vooral de stukken dat ik zwaarder wilde schakelen, maar moest vaststellen dat mijn juniorenverzet me alleen nog de keus liet om de cadans op te schroeven tot 120+ .
Desalniettemin is het gemiddelde blijven steken op 32 km (gemeten vanaf en tot het viadukt over de Betuwelijn).
Een mooi moment om met behulp van de moderne techniek een analyse op te zetten.

Dit deel van het door ons gevolgde trajekt is 51 km lang, en er moet 195 meter hoogteverschil worden overwonnen.
We hebben er 1 uur en 36 minuten over gedaan.
Rechtsklik (save link as ..) deze link voor de GPXfile

Op 4 % van het traject hebben we onder de 25 km/uur gereden.
Op 4% van het traject hebben we tussen 25 en 28 km/uur gereden.
Op 17% van het traject hebben we tussen 28 en 32 km/uur gereden.
Op 60% van het traject hebben we tussen 32 en 40 km/uur gereden.
Op 14% van het traject hebben we meer dan 40 km/uur gereden.

Deze cijferopstelling lijkt niet direct tot het gemiddelde van 32 km/uur te leiden.
Dat zit zo.
Op die trajecten waar we stevig doortrokken, hebben we 14% van de afstand afgelegd, in10% van de tijd.
Als ik 25 km afleg met een snelheid van 10 km/uur, en 25 km afleg met een snelheid van 30 km/uur, is mijn gemiddelde snelheid over het gehele traject niet 20 km/uur, maar wel 15 km/uur.

Verder blijken we niet zo zeer hard, als wel onregelmatig te rijden.
Bijvoorbeeld. Op een deel van het traject waar we 44 km/uur reden, hebben we dat maar 254 meter gedaan.
Daarvoor reden we 147 m 33 km/uur, en 194 meter 41 km/uur.
En daarna reden we 170 m 38 km/uur, en 33 m 24 km/uur.
Hieronder het grafiekje.
De horizontale as is de afgelegde afstand.
De vertikale as is de snelheid.



Al dat analytische gedoe neemt evenwel niet weg dat ik gewoon lekker heb gereden.

Wilco

PS: Ik zal nog eens op zoek gaan naar een alternatief voor de Nieuw Hongerlandsedijk zodat we tot in Hoogvliet kunnen doorrijden.

***
Vervolg:

Met zo'n GPXfile kan je onvermoede aspecten van de rit benadrukken. Onze rit door deze biljartvlakke polder blijkt toch niet zo vlak als we dachten. Wie had ooit kunnen bevroeden dat we 195 meter hoogteverschil hebben weten te overwinnen? En als je de rit dan ook nog eens driedimensionaal weergeeft, kan niemand ontkennen dat we niet hard hebben gewerkt.


Het traditionele plaatje hieronder heeft toch een andere uitstraling. Het is minder uitdagend, en roept beduidend minder kriebels bij mij op.


Je kan beide plaatjes ook combineren. Maar dat is meer iets voor de lange winteravonden.

Wilco

*****



De gezellige B-groep had het na de Beneluxtunnel veel te druk met praten om zich over gemiddelde snelheden druk te maken. Onder leiding van Marien en Arie reed dit groepje van acht langs de Bernisse en daarna terug via Farm Frites.

De gps route is hier te bekijken.

Ergens langs Spui en Haringvliet kwamen wij de presterende A-groep tegemoet die het rondje andersom reed.

Ik probeerde hun prestatiedrang vast te leggen op gsm video. Helaas is dat mislukt. Neem toch van mij aan: Zoals een A-groep betaamt deden ze hun uiterste best om te laten zien wat ze nog even ietsje beter kunnen dan een ploeggenoot.

De B-groep terug bij de Beneluxtunnel. Het hek naar de hulptunnel staat open!
Arie, Marien en ik daardoor. Voor mij de eerste keer. Prachtige route! Beter dan die rokerige fietsliften en roltrappen. Helaas, aan het eind hek dicht...



Dat betekende klimmen en klauteren...

Gerard