|
Dinsdagavondrit 15 juli 2008 |
|
|
Voor wie het niet is opgevallen moet ik als eerste even melden dat ik 6
weken afwezig ben geweest. Een enkeling dacht dat ik 3 vakanties achter
elkaar had geplakt ...
... maar in werkelijkheid ben ik gecrasht in een
haarspeldbocht terwijl ik op weg was naar mijn eerste top 50 klassering
in een cyclosportieve toertocht (classique des Ardennes).
Ik ben waarschijnlijk te voorzichtig door de bocht gereden en heb ook
nog op het verkeerde moment geremd (zeg maar een de la fuente'tje (op
weg naar Aurillac)) waardoor ik een zeer harde klap met mijn schouder
tegen de grond heb gemaakt. De schouder kon het hebben maar het
sleutelbeen brak spontaan in tweeën. Beetje jammer.
Dus eerst 1 week afzien en daarna tijdens een vakantie in Duitsland en
Oostenrijk 2 weken niets doen. De laatste 2 weken veel op een tacx
gezeten en gisterochtend zo enthousiast geworden van de chirurg dat ik
gisteravond weer buiten kon fietsen.
Er was een vrij grote groep die gesplitst werd in een A en b-deel. Geen
idee meer wie er allemaal met de b-ploeg meegingen (helaas waren ze ook
al vertrokken toen ik tegen half 10 in het clubhuis arriveerde voor de
evaluatie van de tocht), maar wij waren met 6, Leo, Ton, Gerald, luuk,
een introducée en ik.
Ik had me voorgenomen om een stukje mee te rijden en de groep ergens te
laten gaan als het te snel ging. Alhoewel accelereren niet lukt en het
duurvermogen ver te zoeken is kon ik toch vrij aardig mee. Het laatste
wiel is ook wel een beetje mijn favoriete plek in de groep
De Beneluxtunnel kwam ik aardig door en net toen het tempo er lekker in
zat reed ik lek! Dat is handig als je nog niet helemaal kracht kan
zetten, maar niet getreurd, de rollen waren snel verdeeld en zo was er
de regisseur met uitvoerende taken (Ton) en de uitvoerders (Leo en
Gerald) die het euvel snel hebben opgelost. Toegegeven, beetje jammer
dat mijn velgen niet echt gemaakt zijn om er een band omheen te leggen,
maar uiteindelijk kwam alles goed en via de Botlekbrug ging het naar
Brielle voor een rondje Brielse Meren.
Voor Gerald en Leo haalden prestaties van ongekende hoogten. ik bleef
lekker achterin zitten. Na elke bocht was het even stampen, maar
uiteindelijk kwam ik wel weer terug. Het is wel lang geleden dat ik
mijn benen nog zo goed heb gevoeld!
Onze introducée wachtte intussen rustig haar kansen af, die net voorbij
de Botlekbrug kwamen op het treinviaduct. Met een splijtende demarrage
zette ze al het verzamelde talent van TCRijnmond te kijk en pakte ze de
punten op deze zeer belangrijke beklimming.
Terug de Beneluxtunnel was voor velen te veel, en terecht! De afdaling
ging nog, maar zie dan maar weer zonder aan het stuur te trekken boven
te komen. Ton had een wel heel speciale techniek gevonden om snel door
de tunnel te rijden want hij haalde me met grote vaart in terwijl hij
achter een brommer aan reed. Met 75km op de teller kwam ik moe maar
voldaan weer terug bij Hargasport.
Vincent
|