De wedstrijdleiding (Bert en Vincent) van de Koppeltijdrit zorgde niet alleen voor een prima organisatie, maar ook voor prachtig weer.
Voor het fotoverslagje van Gerard en de analyse van Wilco:
Elf koppels van twee hadden zich bij Hargasport verzameld.
Laatste overleg van de wedstrijdleiding. Vincent reed uiteindelijk ook mee om het elfde koppel compleet te maken.
Het kan geen kwaad om de routebeschrijving vooraf te bestuderen.
Het winnende koppel van 2006 startte als laatste ...
en registreerde met verzegelde gps de GPS Route zonder stoplichten, ontworpen en duidelijk gepijld door Bert.
Bert registreert de binnenkomst van het laatste koppel, geplaagd door de pech van een lekke band.
Spanning bij de bekendmaking van de uitslag:
| Plts |
Koppel |
Opgegeven
Gemiddelde |
Gereden
Gemiddelde |
Afwijking |
| 1 |
Frans K en Frans vdP |
24 |
24,28 |
+0,28 |
| 2 |
Bert dM en Jan dK |
24,4 |
24,82 |
+0,42 |
| 3 |
Koos P en Rob H |
26,3 |
25,87 |
-0,43 |
| 4 |
Marien vtH en Jan S |
25,4 |
26,07 |
+0.67 |
| 5 |
Frank S en Erwin H |
27 |
28,24 |
+1,24 |
| 6 |
Gerard vdV en Aart V |
27,35 |
29,04 |
+1,69 |
| 7 |
Leo B en Gerald vH |
29,2 |
31,16 |
+1,96 |
| 8 |
Leo vN en Vera N |
25 |
22,89 |
-2,11 |
| 9 |
Wilco vE en Bob H |
29 |
31,49 |
+2,49 |
| 10 |
Peet M en Vincent H |
25 |
29,43 |
+4,43 |
| |
Buiten mededinging: |
|
|
|
| |
Harry V en Koos vdZ |
22,5 |
24,56 |
+2,06 |
Het winnende koppel: Frans van der Ploeg en Frans Kruithof.
Clubkampioenen 2007, gefeliciteerd !
En een eervolle tweede en derde plaats (vrijwel ex aequo) voor:
Bert de Mik en Jan de Kok
Koos Pakvis en Rob Hoogendam
Gerard
***
Wilco:
Wij zijn onderin het klassement geeindigd. En dat zit me dwars.
De hele zaterdag heb ik mij zelf gespaard (naar zeggen van Theo), en dan zo op het orgelpunt van het seizoen misslaan!
Van buiten komt de sfeer in de kantine ontspannen over.
Iedereen gaat bij elkaar te rade om zich een zo goed mogelijk beeld te vormen van de te rijden route. Concurrenten doen zich voor als collega's. Betrouwbare informatie en misleidende hints zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. De eer staat tenslotte op het spel.
Aan de start melden zich negentien startgerechtigde renners. Het is prachtig weer en windstil.
Ik overleg met Bob over het gemiddelde dat we willen rijden. Bob wil wel voor de normale gemiddelde snelheid van de snelle groep gaan. Ik vind dat een risico, want we moeten het nu met zijn tweëen doen.
En ik reken Bob voor dat ik vrij nauwkeurig een cadans van 100 tot 110 kan aanhouden, zonder metertjes te raadplegen. De combinatie van binnenblad, een kransje 16 achter, en deze cadans moet dan leiden tot een rijsnelheid van iets meer dan 29 km/uur, en een gemiddelde ritsnelheid van 29.0 km/uur.
We gaan direkt vanaf de start op koerssnelheid. Daar waar we normaal op ons gemakje door Kethel toeren, en pas buiten de bebouwing aanzetten, zetten we nu direct vanaf de start aan.
Ook onderweg worden bochten en verkeerssituaties sneller genomen dan normaal.
Het is per slot van rekening een tijdrit.
Onderweg gebeurt er weinig dat ons noopt om het rustig aan te doen.
Integendeel. Meerdere keren ontwaren we aan de horizon TCRijnmonders die weliswaar voor een lagere snelheid hebben gekozen, maar die ingehaald moeten worden. Dat zijn krachten waar je je als renner niet tegen kan verzetten.
Ook Leo moet het met niet meer dan een aanmoediging doen, wanneer we hem voorbij rijden terwijl hij met een lekke band afrekent.
Achteraf erg jammer. Want met al die haast had ik helemaal niet in de gaten dat ik achter een kransje 15 had geschakeld, in plaats van de beoogde 16. Waarom zitten de kransjes in die 10-speed systemen ook zo dicht op elkaar? Of kon ik niet uit mijn hoofd zetten dat je normaal een tijdrit zo snel mogelijk moet rijden, maar deze rit juist niet.
Aan de finish weet Bert al direct dat het niets met ons zal worden.
Volgens het verslag van Theo is hier sprake van overmoed. Ik houd het bij Socrates, die ooit zou hebben gezegd dat vergissingen vaak het gevolg zijn van een vermoeide fysieke toestand. Het is hoog tijd om met mijn schema's de winter in te gaan.
Thuis reken ik het allemaal nog eens na.
Als. Als we op het gemakje door Kethel waren gereden, en dan pas vaart hadden gemaakt, en met het goede kransje achter, kom ik uit op een ritgemiddelde van 29.1. Dat hadden de uiteindelijke winnaars ons niet nagedaan.
Met deze ervaringskennis gewapend wacht ik met ongeduld op het clubkampioenschap van volgend jaar. Ik ben benieuwd wat de organisatie volgend jaar bedenkt om deze voorgecalculeerde tijdrijder voor verrassingen te plaatsen. Wordt er een pontje ingelast dat met de hand moet worden bediend?
Wilco
|
Ritverslagen 
