|
Clubavondrit 7 augustus 2007 |
|
|
Nadat Marien ons weer heeft onderverdeeld in een groep die vooral waarde hecht aan een praatje, en een groep met een voorkeur voor een gestrekte draf, gaan laatstgenoemden (5 man sterk zonder Frank) langdurig praten over de te volgen route.
Op het moment dat iedereen expliciet naar zijn mening wordt gevraagd, blijken er vele meningen te leven.
De voorstellen lopen uiteen van een heuse training op de stormvloedkering tot een rondje wat hij deze week nog niet eerder heeft gereden.
Het wordt uiteindelijk een rondje Hellevoetsluis linksom met mooie lange rechte stukken, en pas op het eind enkele hinderlijke stadse hindernissen.
Tot even voorbij de Spijkenisserbrug wordt er nog ingereden.
Op het moment dat de vertes en de weidse uitzichten lonken, wordt het rennershart wakker, krommen de ruggen zich, en verengt ons blikveld zich tot het wiel van de voorganger.
Na een valse start vinden we een snelheid die voor ons allen goed te doen is. Toch altijd nog een snelheid die niet onderdoet voor die van het peloton van de Putse renners ( > 30 man)
Al die ijzeren wilskracht die onderweg nodig is om er bij te blijven, slaat bij Spijkenisse van volgzaamheid om in koppigheid. Ook al is het moreel nog steeds beregoed, en zit er nog geen sleet op de benen, het hoofd gaat zich verzetten tegen de strakke leiding van onze wegkapitein Jan. En laten we het gewoontedier in ons prevaleren boven de aanwijzingen van de wegbeheerder die ons wil attenderen op een wegversperring.
Hetgeen bij het clubhuis wederom leidt tot praten.
Vooral over HET gemiddelde en de fase waarin we verloren hebben op ons streefgetal, over de ritten die dit najaar nog op de agenda staan, het vormpeil, en wat er nog aan bijgespijkerd zou kunnen worden.
Als met een fris drankje (pils is een uitzondering) alle hongerklop is verdreven, gaan we thuis ons relaas doen.
Wilco
|
Ritverslagen 
