Onderzoekt, en gij zult weten.
De luchtweerstand die we al fietsend ervaren, wordt bepaald door de hierboven genoemde factoren zoals rijsnelheid, windsnelheid, temperatuur, vochtigheid, luchtdruk.
Aan dat inzicht heb ik niets toe te voegen.
Maar het is mij gebleken dat we voor de windsnelheid het verkeerde getal gebruiken.
De snelheid die in een weerkaart wordt genoemd, is de snelheid van de wind op tien meter hoogte.
Maar voor ons is de windsnelheid op 1.50 meter hoogte van belang. En die is de ene keer veel minder dan de snelheid op tien meter hoogte, en de andere keer een klein beetje minder.
In de zeilvaart gebruiken ze begrippen als bolle wind en holle wind om dat verschil te duiden. Een wind uit zuidelijke richtingen is meestal een bolle wind. En wind uit noordelijke tot oostelijke richting is meestal een holle wind.
Meteorologen kennen, naast een noordenwind, ook een
thermische wind. Bij een holle wind is sprake van een vertikale windschering die er voor zorgt dat we op onze leefhoogte bijna net zo veel wind hebben als op tien meter hoogte.
Jammer dat in de weersverwachting nooit wordt gesproken over een holle of een bolle wind. Maar je kan het wel afleiden uit de voorspelde gevoelstemperatuur
(windchill).
Vandaag was de windchill weer vele malen lager dan de temperatuur op de thermometer. En er stond dan ook een holle wind. De mensen die vandaag hebben gefietst, weten dat er weer stevig moest worden getrapt voor een klein beetje snelheid.
Bovenstaande analyse verklaart niet dat we meer windweerstand kunnen ervaren dan er werkelijk is.
Tong heeft in dit verband al eens gewezen op de
vernietiging van longblaasjes en het
aandeel van vetverbranding in onze voortstuwing bij koud weer.
En Jans heeft al eens egzegd dat we te verbeten fietsen, en ons te weinig ontspannen.
Ik zou daar aan willen toevoegen dat onze
linker hersenhelft ons wel eens wil opdragen om onze trainingsarbeid niet te verzaken. En dat onze rechterhelft ons dan zegt dat het thuis veel aangenamer is
(nestgeur is een sterkere lokstof dan plichtsbesef).
Links geeft de krachtige Gluteus Maximus opdracht om het pedaal naar beneden te duwen.
Rechts geeft
als protest de zwakkere (maar wel aanwezige) Rectus Femoris opdracht om die beweging tegen te werken.
Puberaal gedrag, maar niet ondenkbeeldig.
Dat is geen verzinsel van mij. In genoemd TVprogramma werd iemand geinterviewd die met de linkerhand te niet deed wat de rechterhand tot stand had gebracht. Dat was heel pijnlijk om te zien.